Dag 4 dagtocht 2

Heeey allemaal!
Hebben jullie ook zo last van spierpijn? Nou wij wel.
Hoe dat komt?

We stonden vanochtend al vroeg op, namelijk om kwart over 7. We hebben weer matig geslapen, dus met een beetje slaap tekort en spierpijn van de vorige dag gingen we met volle moed de dag in. Naja volle moed...

Na eindelijk de tent uitgekropen te zijn en een snel ontbijt, gingen we onderweg in de bus. Opweg naar de bergen!

We zaten allebei in een andere bus. Marin zat bij Carlijn en Dennis met een fantastisch uitzicht op de mooie bergen. Anne-Merel zat bij Roel en Thomas in de bus met het geweldige spel "hoe heet dat nummer nou?!" wat echt super leuk was -op de stukjes hardstyle na-

Na een uur durende rit via misselijk makende bergpassen, stapte we uit de busjes en begonnen we aan onze lange wandeltocht op 1600m hoogte.

In tegenstelling tot gister begon deze wel een stuk minder stijl en liepen we niet te hard van stapel. Door de bomen en koeien baande we ons een weg naar boven.

Op een gegeven moment hield het rustige pad op en gingen we verder op de rotsen, wat toch wel zwaar was. 
Toen iedereen buiten adem was en toe was aan een pauze kreeg Mila een hypo, dus moesten we stoppen, wat niemand echt erg vond.
Tijdens de pauze kwamen we ook heeeel erg veel vlinders tegen die op iedereen gingen zitten. Vooral Menno, Roel en Lex vielen in de smaak.

Aangezien de pauze best wel lang duurde, ging Roel er even bij zitten, maar wel op de verkeerde plek...ondanks dat hij het nu hard ontkent, ging hij zitten in de geitenpoep.

Na de pauze liepen we weer verder in een redelijk fijn tempo en met onze steun en toeverlaat: Roel zijn ventilator waterspuitje. Na een tijdje was het eerste kruis ook al te zien! Maar helaas was dat niet onze top, dus gingen we verder.

Vlak voor de echte top hielden we een lunch pauze, waarna de echte die-hards nog de top op gingen: Lex, Roel, René, Carlijn, Thomas, Matthias, Dennis, Rik en wij natuurlijk :p

De gene die achter bleven hadden of een blessure of geen zin meer om verder te lopen (wat wel begrijpelijk is na zo'n lange tocht) en hadden wat vrije tijd om te genieten van het uitzicht in de brandende zon.

Ondertussen beklommen wij het laatste stukje berg, wat toch iets hoger was dan we dachten. Maar we hebben het wel gelopen in 23 minuten ipv 40. Behalve Lex, die binnen een kwartier al boven was.

Toen we bezweet bij de top aankwamen op 2197m hoogte (na per ongeluk het geitenpad gevolgd te hebben), hadden we wel echt een prachtig uitzicht. Overal konden we over de bergen heen kijken en zelfs de Alpen waren zichtbaar!

Jammer genoeg vonden de geiten dit ook een mooi uitzicht voor een wc; overal lag geitenpoep en waren er steekvliegen, muggen, vliegen, bijen en vlinders...lekker...

Dennis had onze namen in het logboek gezet en we hebben nog wat mooie foto's genomen :)

Daarna gingen we weer naar beneden, wat een stuk makkelijker was, en zagen we een slang!

Met nog bijzonder veel energie liepen we met zijn allen weer naar benden en waren we binnen no-time weer beneden.

Toen we weer bij de busjes aan kwamen, was iedereen echt zwaar verbrand: schouders gloeiden en Roel zijn armen matchte met zijn rode tanktop.

Op de terugweg zaten we allebei bij Carlijn en Dennis in de bus en Carlijn probeerde een nummer bij ons te vinden. Helaas waren alle voorgestelde nummers voor Lex niet echt toepasselijk, maar de rest klopte aardig.

Bij de supermarkt hebben we ons avondeten bij elkaar gesprokkeld: pastasalade voor ons groepje en soep voor het andere groepje.

Ondanks dat we knoflooksaus hadden meegenomen ipv sladressing (we kunnen geen Italiaans, dat blijkt wel) was het eten erg lekker. Na het eten gingen we ook nog allemaal lekker douchen, wat hard nodig was, en nu zitten we samen de blog te schrijven.

Zometeen gaan we hopelijk lekker slapen en dan gaan we morgen naar Milaan!

Zo komen wij dus aan onze spierpijn xD
Nou, jullie zijn ook weer bij. Geniet van de foto's en morgen horen jullie meer :)

Ciao, joejoe en liefs!
Marin en Anne-Merel :)